خبرگزاری فارس: عضو هیئت انتخاب فیلم جشنواره نماز و نیایش به روایت دوربین با انتقاد از کم‌توجهی مدیران فرهنگی به موضوع نماز و نیایش گفت: تاکنون تلاش جدی از سوی مدیران فرهنگی در زمینه تولید فیلمنامه نماز و نیاش صورت نگرفته است.

به گزارش خبرگزاری فارس به نقل از ستاد خبری سومین جشنواره نماز و نیایش به روایت دوربین، محمد درمنش با اشاره به تاثیرات برگزاری این جشنواره خاطرنشان کرد: برگزاری جشنواره لازم است، اما کافی نیست و برگزاری آن تنها در حد تبلیغاتی موثر است، تا اذهان را به موضوع نماز و نیایش حساس و علاقمند کند.
کارگردان فیلم سینمایی هیام تاکید کرد: تصور این است کسانی که دغدغه این مسایل را دارند، هزینه‌های تبلیغاتی را صرف تولید کنند.
وی با بیان اینکه این گونه جشنواره‌ها در اندازه خود تاثیرگذار است، عنوان کرد: جشنواره‌ها تکمیل کننده تلاش فرهنگی در تولید فیلم هستند، اما به تنهایی کافی نیستند.
درمنش با تاکید بر اینکه باید در نحوه انتقال پیام به مخاطبان راهکار بهتری اندیشید، گفت: مصرف کننده فیلم‌های تولید شده در جشنواره مخاطبان هستند و باید شرایطی پدید آید تا گلچین آثار به مخاطبان انتقال داده شود.
درمنش با مثبت ارزیابی کردن گنجاندن بخش اقتباسی در جشنواره نماز و نیایش اظهار داشت: باید کارگاه جمعی برای تولید فیلم و فیلمنامه تشکیل و از فیلمسازان برای تولید آثار با موضوع نماز و نیایش دعوت کرد.

وی با اشاره به اینکه نباید فریب عناوین گنجانده شده در بخش‌های جشنواره را خورد، تصریح کرد: اگر عناوین جشنواره نماز و نیایش در حد شعار بماند سود آن تنها برای مدیر برگزار کننده جشنواره است تا بیلان کاری خود را ارایه دهد.
درمنش ادامه داد: اگر این عناوین سنجیده شده مدیریت شود شاهد تولید آثار فاخری خواهیم بود، در غیر این صورت در آینده مردم فکر می‌کنند در این زمینه‌ها موفق نبوده‌ایم.
این کارگردان سینما افزود: تلاش فرهنگی برای تولید آثاری با موضوع نماز و نیایش لازم و ضروری است و غیر از این راهکار راه دیگری وجود ندارد.
وی تاکید کرد: باید از صورت مسئله به عمق مسئله وارد شد و پیش از به نمایش درآوردن آثار باید در اصل ماجرا تفکر کرد.
درمنش در بخش دیگری از سخنان خود به نگاه دواران جشنواره اشاره کرد و بیان داشت: نحوه ارزیابی داوران گاهی مضمونی و گاهی ساختاری است و هر کدام از این نوع نگرش‌ها ضرری ندارد و جنبه‌های مختلف آثار ارزیابی می‌شود.
کارگردان فیلم سینمایی کاندیداتور در ادامه خطاب به فیلمسازان جوان اظهار کرد: در هر زمینه‌ای شناخت کاملی از قصه داشته باشند، تا اثری شایسته خلق شود.
وی گفت: فیلسمازان جوان به میزانی که می‌خواهند به قصه نزدیک شوند، باید یک بازنگری در فضای روحی و عبادی خود داشته باشند.

سوره سینما : جشنواره فیلم فجر در کنار سلیقه مردم که بسیار مهم است ، عوامل تعیین کننده جریان فیلمسازی کشور در سال آینده خواهند بود

محمد درمنش کارگردان و تهیه کننده سینما در گفتگو با سایت خبری ـ تحلیلی سوره سینما ضمن اعلام این مطلب افزود: چنانچه نگاهی واقع بینانه به جشنواره فیلم فجر داشته باشیم دو انگیزه اصلی از برگزاری این جشنواره قابل شناسایی است . اول نیاز عمومی کشور به یک جشنواره ملی که صرفاً جنبه تشریفاتی نداشته باشد و دوم دیده شدن آثار توسط مردم که این مورد نیزبسیار حائز اهمیت است.
وی در همین خصوص افزود: همواره از اولین دوره برگزاری جشنواره فیلم فجر تا آخرین دوره آن ، نگاه مردم با رویکرد داوران متفاوت بوده است. در واقع جشنواره فیلم فجر سعی در سلیقه سازی دارد ولی این سلیقه با سلیقه مردم متفاوت است، در صورتی که اگر همسویی بیشتری با سلیقه مردم بوجود آید تأثیرگذاری جشنواره افزایش یافته و در ضمن سطح سلیقه مردم هم ارتقاء خواهد یافت.
وی گفت: جشنواره فیلم فجر باید از یک شعار محض به یک جشنواره ملی واقعی و تأثیرگذار تبدیل شود .
وی در ادامه اضافه کرد: جشنواره فیلم فجر و جوایز جشنواره های خارجی در کنار سلیقه مردم که آن نیز بسیار مهم است ، عوامل تعیین کننده جریان فیلمسازی کشور در سال آینده خواهند بود .
کارگردان «ماه وش» تصریح کرد: بیشترین تأثیرگذاری جشنواره فیلم فجر در ارتقاء سطح کیفی بخش های فنی سینما است . مخاطب پس از پایان فیلم ابتدا به دنبال حس کلی فیلم است و به نکات تخصصی و فنی فیلم توجه ندارد و در خود آگاهش ، آن را کمتر ابراز می کند . به همین دلیل جشنواره فجر بهترین فرصت برای ارزیابی قابلیت های بخش های تکنیکی و فنی سینما است و در این زمینه از همه جشنواره هایی که در کشور برگزار می شود به مراتب موفق تر است .
کارگردان «دوشیزه» ابراز کرد : باید برای حضور عوامل فنی سینما در جشنواره شرایط مناسبی فراهم گردد تا این افراد بدون زحمت و به سهولت بتوانند در این محفل رسمی کشور جهت ارزیابی آثارشان حضور یابند .
کارگردان «هیام» بیان کرد: در سیاست گذاری جشنواره ها در همه جای دنیا ، بیشتر سلیقه حاکم است تا عقیده ! لذا در هر دوره ای تأثیرگذارترین شخص آن دوره جشنواره ، نظرش را اعمال می کند و دبیر جشنواره ، معمولا عامل اجرایی آن سلیقه تأثیرگذار است.
وی افزود : البته این مسئله موجب افت کیفیت جشنواره نخواهد شد و امری طبیعی است و داوران هم باید با دبیر جشنواره هماهنگی داشته باشند .
وی اضافه کرد: به طور کلی مجموع سلایق داوران ، سلیقه جشنواره در هر دوره را شکل می دهد و اصلاً قرار نیست که این سلیقه در دوره بعد نیز حاکم باشد . برای خود من در جمع داوری پیش آمده ، فیلمی که در ابتدا اصلاً مورد توجه هیأت داوری نبوده ، به دلیل اینکه در بخش بازار بین المللی مورد توجه قرار گرفته ناگاه موفق به کسب جوایزی شده است . وی یادآور شد : نظرات داوران ، نسبی است و امری قطعی و مطلق نمی باشد .
درمنش خاطرنشان ساخت : هر بازی آدابی دارد و کسی که به عنوان داور جشنواره ای برگزیده می شود باید حتماً به سیاست های مدیریت و دبیر جشنواره و نگاه آن جشنواره توجه کند و در صورتی که با این مسائل به هر دلیلی تطابق نداشته باشد نباید و داوری آن جشنواره را نپذیرد . اگر کسی این مسئولیت را بپذیرد ولی توانایی هماهنگی با سایر داوران و یا برخی مسائل دیگر را نداشته باشد رفتار حرفه ای از خود نشان نداده است.
وی بیان کرد: جشنواره فیلم فجر در ذات خود خصیصه معرفی چهره ها و استعدادهای تازه و جدید را دارد و در این زمینه بازیگران به طور عمومی برای همه مردم و عوامل فنی به طور تخصصی نزد سایر سینماگران معرفی می شوند .
درمنش با انتقاد از دوره پیشین جشنواره فیلم فجر ، آن را بدترین دوره برگزاری این جشنواره خواند و تصریح کرد : در دوره قبل معاونت سینمایی وقت و دبیر جشنواره به طور بیرحمانه ای به قلع و قمع آثار سینماگران پرداختند و به سینما اجازه تنفس ندادند .

درمنش در خاتمه تأکید کرد : باید فرصت نمایش آثار تمامی سینماگران در جشنواره مهیا باشد تا این جشنواره به یک جشنواره ملی که در خور شأن سینمای ایران باشد تبدیل گردد.

خبرگزاری فارس: «عزیز‌الله حاجی مشهدی» گفت: اهمیت مسئله‌ دعوت به نوعی «نگاه تازه» ، «جور دیگر دیدن» ‌بدان اندازه است که اگر «محمد درمنش» در سراسر فیلم «ماه‌وش» تنها به دنبال القای همین فکر و اندیشه نیز بوده باشد، کارش را در مقام یک فیلمساز متعهد به خوبی انجام داده است.

عزیز الله حاجی‌مشهدی ، مدرس سینما و سردبیر ماهنامه نقد سینما در گفت‌و گو با خبرنگار سینمایی فارس در مورد فیلم «ماه‌وش» ساخته «محمد درمنش»، اظهار داشت : با «ماه‌وش» سومین فیلم بلند سینمایی «محمد درمنش» که با تأخیری دو ساله به نمایش همگانی درآمده است ، می‌تواند فیلمی «متفاوت» تلقی شود. متفاوت بودن این اثر، از یک نظر به دلیل انتخاب مضمون و درونمایه‌ی چنین فیلمی است و از این جهت که در اصل انتخاب چنین موضوعی نیز به جسارت و دل به دریا زدن بی‌اندازه‌ای نیاز داشت که کار سازنده‌ «ماه‌وش» را دشوار می‌ساخت.
وی در ادامه افزود: پرداختن به زندگی یک بازیگر و ستاره‌‌ سینمای قبل از انقلاب که به خودی خود بار بدنامی‌های بی‌شماری را بر دوش می‌کشد، کار چندان آسانی نیست. «محمد درمنش» کوشیده است تا با تصویر متفاوتی از موضوع بازگشت او به وطن پس از سال‌ها فرار و دروی از کشور واکنش و بازتاب رفتارهای دیگران را به تماشاگر فیلم خود نشان دهد . به نظر می‌رسد که فیلم به دلیل دشواری‌های مربوط به حذف ، تعدیل و ممیزی با انتخاب نوع روایت جدیدی که در تدوین کنونی اثر به چشم می‌خورد ، در عمل تصویر دیگرگونه‌ای از “ماه‌وش“ ارایه می‌دهد که تمامی ماجراهای چنین اثری را «ذهنی» و نقش بسته در ذهن و اندیشه «مهوش» (نسرین مقانلو) به تصویر می‌کشد.
با این حساب می‌توان چنین تصور کرد که تمامی ماجراهای فیلم به عنوان نوعی «فلاش فوروارد» از آینده و اتفاقاتی که هنوز رخ نداده است سخن می‌گوید که درستی یا نادرستی‌ آنها را باید به تصویر ذهنی «مهوش» ربط داد. در واقع حتی چهره‌هایی چون : «علی منفرد» ( مجیدمشیری) - همان مأمور امنیت که از لحظه‌ ورود «مهوش» در محوطه‌ بیرونی فرودگاه ، از او مراقبت می‌کند و قرار نیست که از جنس ماموران «بازجو» و شکنجه‌گر باشد و به نوعی نقش حفاظتی و امنیتی دارد ، یا خانم دکتر شروین ، مقامی و خانی و … همه و همه ، آدم‌هایی هستند که می‌توانند حاصل مثبت اندیشی‌های خود مهوش درباره‌ فضای کشورمان باشد . با این همه ، حتی اگر در روایتی دیگر ، کل ماجراهای فیلم را تصویری واقع گرایانه یا واقع نمایانه از فضای کنونی کشور بدانیم و فیلمساز از آن صحنه‌ القا کننده‌ نوعی تصویر ذهنی و فلاش فوروارد نیز به کلی دور شود ، اصل ماجرا همانا دعوت به نگاه تازه از دیدگاه رفتار شناسی از دریچه‌ چشمان روانشناسان اجتماعی است.
وی ادامه داد : اگر به درونمایه و پیام چنین فیلمی نگاه کنیم ، به آسانی می‌توان به دغدغه‌های ذهنی و فکری نویسنده‌ فیلمنامه پی برد.
این منتقد در ادامه افزود: اهمیت مسئله دعوت به نوعی «نگاه تازه ، جور دیگر دیدن» ‌یا از زاویه‌ای جدید به موضوعی به ظاهر غیر معمول نگاه کردن ، بدان اندازه است که اگر «محمد درمنش» در سراسر فیلم «ماه‌وش» تنها به دنبال القای همین فکر و اندیشه نیز بوده باشد کارش را در مقام یک فیلمساز متعهد به خوبی انجام داده است.
حاجی‌مشهدی افزود : از جنبه‌ای دیگر نیز می‌توان «ماه‌وش» را کاری متفاوت به حساب آورد چرا که تصویری باورپذیر از چهره‌ای ارایه می‌دهد که اکنون در آخرین فصل زندگی پرفراز و نشیب خود نه در حسرت روزهای خوش از دست رفته بلکه در حسرت عمر بر باد رفته نگاهی شرمسارانه دارد و خود را و همه زندگی‌اش را معلول شرایط نامتعارف و دشواری‌های و ناملایمات اجتماعی می‌داند . او که از جایگاه «صغری گلاری» - دختر خوش چهره‌ روستایی - تا بازیگر و ستاره‌ بلند آوازه‌ی سالیان دور (مهوش) فراز و نشیب‌های فراوانی را با همه‌ تلخی‌ها و شیرینی‌هایش تجربه کرده است، اکنون ، در جایی از زندگیش قرار گرفته است که گویی هم چون آدم‌های توبه شکسته‌ ، گناه آلوده باز هم به رحمت خداوندی چشم دوخته است.
وی گفت: ارایه تصاویری از روزگار گذشته حضور «مهوش» در باشگاه افسران ، ارتباط‌های غیر اخلاقی با نظامی‌ها و افسران رژیم گذشته ، ماجراهای معمول گرفتن سفته‌ سفید امضای آن روزگار از چنین آدم‌ها و تهدید با قهوه قجری و همه و همه‌ این تصاویر به خوبی می‌تواند از شرایط اجتماعی دوران گذشته، در حد توانستن پرده بردارد.
نایب رئیس کانون ایرانی مدرسان سینما ، در مورد مسائل فنی فیلم ماه‌وش ، گفت: کار «داوود امیری» در مقام مدیر فیلمبرداری به همراه بازی‌های قابل قبول و دشوار «نسرین مقانلو» و «مجید مشیری» و «محمدرضا داوودنژاد» (تقی باقلوا) را نیز باید از امتیازهای قبل فیلم «ماه‌وش» به حساب آورد.
حاجی مشهدی در پایان گفت: به نظر می‌رسد که «محمد درمنش» با سابقه‌ نویسندگی ، طراحی صحنه ، تهیه کنندگی و به ویژه مدیریت فیلمبرداری به شرط تداوم وسواس‌های متعهدانه و هنرمندانه‌اش ، به خوبی می‌تواند در سینمای ملی جایگاه مستحکمی برای خود ، دست و پا کند . به ویژه که با ساخته شدن فیلم «معبد جان» - با فضایی معناگرایانه نام چهارمین فیلم را در کارنامه‌ کارگردانی خود به ثبت رسانده است.

درمنش در گفتگو با مهر: مقانلو بهترین گزینه برای بازی در فیلم “ماه‌وش” بود . کارگردان فیلم سینمایی “ماه‌وش” این فیلم را اثری فرهنگی و مخاطب‌پسند دانست که بازی نسرین مقانلو در آن می‌تواند در ارتباط بهتر مخاطب با فیلم نقشی موثر ایفا کند .

محمد درمنش کارگردان “ماه‌وش” در ارتباط با شرایط اکران این فیلم به خبرنگار مهر گفت : فکر می‌کنم باید شرایط موجود و وضعیت اکران فیلم‌ها را در نظر گرفت و بعد درباره آن قضاوت کرد . نمی‌توانیم در این وضعیت به شرایط ایده آل فکر کنیم . متاسفانه کم لطفی معاون سابق سینمایی باعث شد که مدتی اکران “ماه‌وش” به عقب بیفتد.

وی افزود: بعد از اینکه پروانه نمایش این فیلم صادر شد معاون اسبق سینمائی از پخش‌کننده درخواست کرد که “ماه‌وش” اکران عمومی نشود . مدیر پخش ما نیز حدود هشت ماه به خاطر این موضوع صبر کرد . جالب است آنها پروانه نمایش را صادر می‌کنند اما از طرف دیگر مانع از نمایش اثر می‌شوند.

درمنش در ادامه بیان کرد: معاون سینمایی سابق معتقد بود این فیلم به لحاظ مضمون مشکل دارد و اگر هم قرار است اکران شود باید در دو ، سه سالن و بی‌صدا این کار صورت گیرد . من بعد از رفتن ایشان از ارشاد متوجه این موضوع شدم . البته مدیر پخش نیز ناچار بود در آن روز این موضوع را قبول کند.

وی با اشاره وضعیت نمایش این فیلم افزود : به همین دلیل ناچار شدیم “ماه‌وش” را در گروه سینمایی آزاد در چند سالن به صورت تک سانس نمایش دهیم . ما در چند نمایش خصوصی فیلم متوجه شدیم که خوشبختانه کار با مخاطب خود ارتباط خوبی برقرار می‌کند.

درمنش درباره اکران این فیلم در امریکا ، گفت: در یکی از نمایش‌های خصوصی فیلم ، چند ایرانی که مقیم امریکا بودند با “ماه‌وش” ارتباط خوبی برقرار کردند و معتقد بودند که این فیلم دغدغه افرادی را به تصویر می‌کشد که دور از ایران هستند به همین دلیل پیشنهاد کردند که حاضرند برای نمایش عمومی آن در امریکا اقدام کنند مقدمات این کار انجام شده است.

وی ادامه داد: وقتی که فیلمنامه “ماه‌وش” شکل گرفت خیلی از دوستان و همکاران من نگران ساخت آن بودند و در زمان تولید نیز ما با حاشیه‌های فراوان روبرو بودیم .

درمنش افزود: ولی وقتی فیلم آماده شد همان دوستان با گرایش‌های مختلف سیاسی و مذهبی گفتند که “ماه‌وش” کار نجیب و قابل دفاعی است . این موضوع حقیقتا برای من از بحث گیشه و مخاطب مهم تر بود ، من سینمای نجیبانه را دوست دارم.

وی درباره ایده اولیه این فیلم، گفت: دو فیلم قبلی من “دوشیزه” و “هیام” مضمون‌گرا بودند و بیشتر این فیلم‌ها را مخاطبان تلویزیون نگاه می‌کنند . اما باید برای مخاطبان سینما نگاهی فراتر داشته باشیم به همین دلیل تصمیم گرفتم به سمت کاری بروم که تعادل اولیه مخاطب را به هم بزند و او را درگیر درام ‌کند.

درمنش در ادامه بیان کرد: با توجه به همین موضوع فکر کردم برگشت زن بازیگری بعد از حدود ۳۰ سال دوری از سرزمین خود و روبرو شدن با شرایط و اتفاقات جدید می‌تواند برای مخاطب جذاب باشد . به همین دلیل قصه اولیه را نوشتم و بعد از آن نویسنده نگارش فیلمنامه را آغاز کرد که البته من خودم در کنار او بودم و بعد از شش ماه نسخه اصلی آماده شد.

وی خاطر نشان کرد : بیشتر مشکلات و حاشیه‌های این فیلم بعد از نگارش فیلمنامه آغاز شد . عده‌ای معتقد بودند که من می‌خواهم به صورت غیر متعارف حرکت کنم . به همین دلیل پروسه تولید این فیلم حجم زیادی از انرژی من را گرفت . اما همان دوستان حالا می‌گویند “ماه‌وش” هیچ شائبه‌ای در ارتباط با مسائل شرعی و عرفی ایجاد نمی‌کند.

این کارگردان سینما گفت: ما هنوز برای رویارویی با سینمای دیجیتال مقاومت می‌کنیم. در صورتی که در دنیا گرفتن فیلم به صورت ۳۵ دیگر خیلی مهم نیست . چند سال قبل که من این کار را ساختم شرایط از حالا بدتر بود . ما در “ماه‌وش” صحنه‌هایی داریم که به صورت فلاش بک است و من نمی‌خواستم این سکانس‌ها به صورت تک رنگ گرفته شود و با فیلمبرداری به صورت DV سعی کردم کارهای گرافیکی روی آن انجام دهم و از نتیجه آن راضی هستم.

وی درباره انتخاب بازیگران “ماه‌وش” افزود: فیلمنامه برای هر بازیگر زنی جذاب بود . اما ما به بازیگری احتیاج داشتیم که بتوانیم چهره وی را پیر و جوان کنیم . به لحاظ گویش نیز دنبال بازیگری بودیم که اقتدار خاصی داشته باشد و همچنین به فضای سینمای قبل از انقلاب آشنا باشد . خوشبختانه خانم مقانلو تمام ویژگی‌ها را داشت و به عقیده من بازی بسیار خوبی را ارائه کرد . بقیه بازیگران هر کدام بازی متفاوتی داشتند. بازی‌ها و طراحی صحنه و لباس “ماه‌وش” کاملا قابل دفاع است.

درمنش در پایان به مخاطب خود توصیه کرد: مخاطبان این فیلم نباید با پیش‌داوری به دیدن آن بروند . امیدوارم قبل از اینکه به بحث طنز و حضور بازیگران چهره یا سوپراستار در فیلم فکر کنند ، بدانند که به دیدن فیلمی می‌روند که بعد از پایان آن قطعا تا مدتی ذهنشان را درگیر خواهد کرد و یادگاری برای آنها خواهد ماند . این فیلم به صورت دهان به دهان توسط مخاطبان تبیلغ می‌شود.

“

در واکنش به برخی التهابات در جامعه هنری پس از انتخابات:

محمد درمنش: هنرمند نباید از اصل وجودی خود فاصله بگیرد

۱۵ شهریور ۱۳۸۸ - ۲۳:۰۳:۵۵ - { سینمای ایران } - کـدخبـر : ۱۱۰۱۴۴

سوره سینما: محمد درمنش معتقد است با وجود فضای بعد از انتخابات و التهاب جامعه هنری، هنرمند نباید از اصل وجودی خود فاصله بگیرد

این کارگردان سینما در گفتگو با سوره سینما در تحلیلی از فضای جامعه هنری بعد از انتخابات و راهکار برون رفت از التهابات پیش آمده گفت: مناسبات حاکم در یک جامعه اعم از مسائل سیاسی، اقتصادی و فرهنگی حلقه های بهم پیوسته ای هستند که تنش و التهاب به هر یک از آنها، دیگر ارکان را نیز متأثر می کند.

وی با تأکید بر اینکه مسائل سیاسی و فرهنگی بر روی یکدیگر تأثیر گذارند افزود: به هر حال اگر حال یک هنرمند خوب یا بد باشد نمی توان انتظار داشت در آثارش و یا رفتار اجتماعی اش که در نهایت جامعه را متأثر می کند، این حالات دیده نشوند.

درمنش با اشاره به اثرات نه چندان خوشایند حوادث پس از انتخابات بر روی جامعه هنری گفت: مجموعه ای از سؤالهای بی پاسخ در این برهه از زمان وجود دارد که اگر به آنها توجه نشود، بی تأثیر بر روی جریان هنری کشور نخواهد بود.

این کارگردان سینما نخبگان و رسانه ملی را پاسخ دهندگان اصلی سؤالات بی پاسخ رخدادهای پس از انتخابات دانست و گفت: شفاف سازی اطلاعاتی و ارائه صادقانه آنها می تواند جامعه هنری را به سمت سلامت فکری هدایت کند.

به گفته وی سؤالات هنرمندان نسبت به وقایع اخیر به صورت دغدغه ای ذهنی، آنها را مشغول می کنند و لذا نباید بی پاسخ باقی بمانند.

درمنش راهکار دیگر برای برون رفت از فضای فعلی ملتهب هنری کشور را متوجه هنرمندان دانست و گفت: یک هنرمند فی نفسه، مجموعه ای از قابلیت ها را دارد که حضور در عرصه سیاسی تنها، یکی از قابلیت ها و توانمندی های اوست.

وی یادآور شد: اگر التهابات روحی، یأس فلسفی یا افسردگی های سیاسی در یک دوره زمانی گریبانگیر هنرمند شوند و او نتواند از این بن بست خارج شود او را از کارکرد می اندازند و به طوریکه، اندیشه های سیاسی و مطالباتش از آن می تواند، آثار و فعالیت های او را تحت الشعاع قرار دهند.

این کارگردان سینما اضافه کرد: رسالت هنرمند اگر چه بی ارتباط با مسائل سیاسی نیست، اما چون تولید و خلق اثر و اثرگذاری هنرمند بر جامعه اولی تر است بنابراین لازم است تا هنرمند از اصل وجود خودش فاصله نگیرد.

او توصیه کرد:‌ هنرمند باید در چنین مواقع بحرانی کوک ساز وجودش را تنظیم کند تا نوای الهام بخش آسمانی یافته هایش از هستی را توسط دستگاه وجودی و فطری خودش به صدا دربیاورد.

درمنش وظیفه مدیران فرهنگی و هنری را نیز در تلطیف فضای هنری بعد از انتخابات خطیر دانست و گفت: این مدیران اگر دوست دارند که لشگر و جمعیت فرهنگی قابل توجهی را پشت سر خود داشته باشند، باید صحه صدر خود را بیشتر کنند.

به گفته وی مدیران فرهنگی و هنری با افزایش ساحت صبر خود کمک می کنند تا هنرمندان از طریق طرح انتقاداتشان در آثار هنری و نه صرفاً از تریبونهای سیاسی، اعتماد به نفس و در نهایت همکاری دوسویه و متقابل را به ارمغان بیاورند.

درمنش با بیان اینکه هرگونه بی توجهی به مطالبات جامعه هنری و حذف صورت مسأله و روی برگرداندن از آنها، برای جامعه هنری مخاطره آمیز است، افزود: این امر موجب هجرت هنرمندان به درون خودشان می شود که به مراتب از هجرت فیزیکی بسیار بدتر است.

به گفته وی، این امر بیش از هنرمندان به کشور و نظام آسیب رسان خواهد بود چون گنجینه هایی با قابلیت تأثیرگذاری فراوان را از دست داده است.

این کارگردان سینما با اشاره به ورود مدیران جدید فرهنگی به عرصه هنری کشور تأکید کرد: متأسفانه برخی از مدیران در مسیر فعالیت های خود تحت تأثیر بسیاری از جوسازی ها، حجابهایی بر دیدگانشان قرار می گیرد که اگر مراقب نباشند در پایان با کوهی از حسرت و انتقاد، اتاق وزارت و مدیریت را ترک می کنند.

درمنش ادامه داد: فاصله گرفتن مدیران فرهنگی از بدنه هنرمندان و دستورالعمل های یک سویه و فرمایشی و ناتوانی آنها در برابر اهرمهای فشار که غالباً در خارج از وزارتخانه وجود دارد و دفاع نکردن از جامعه هنری و یا آثارشان مهمترین مسائلی است که مدیران فرهنگی نسبت به آنها غفلت می کنند و همین امر باعث منقبض شدن فضای فرهنگی و دورشدن هنرمندان از مدیران می شود.

وی با اشاره به نداشتن شناخت کافی از مدیران فرهنگی و هنری جدید اضافه کرد: گاهی نداشتن این شناخت نسبت به مدیر منتخب به تلاش بیشتر برای اعتمادسازی و خوش بینی نسبت به آینده منجر می شود که اگر مدیران از این فرصت استفاده نکرده و موفق نشوند تا در مسیر فعالیت خود اعتمادسازی هنری را داشته باشند، باز هم فاصله هنرمند و مدیران فرهنگی دورتر می شود.